Specyfikacja funkcjonalna systemu MRP/MES/WMS/QMS/Paperless
Wersja: czerwiec 2026
Dokument koncepcyjny dla małych i średnich zakładów kosmetycznych
|
Zastrzeżenie: Dokument opisuje wymagania funkcjonalne systemu informatycznego. Nie zastępuje oceny bezpieczeństwa produktu, audytu GMP ani indywidualnej interpretacji prawnej i regulacyjnej. |
Spis treści
1. Cel i zakres dokumentu
2. Podstawy prawne i jakościowe
3. Model systemu dla zakładu kosmetycznego
4. Kartoteki podstawowe
5. Receptury i wersjonowanie
6. Skalowanie receptur i bilans masowy
7. Partie, traceability i genealogia
8. Magazyn surowców i opakowań
9. Naważanie i dozowanie
10. Realizacja produkcji MES
11. Kontrola jakości QMS
12. Zwolnienie partii
13. Konfekcjonowanie i etykietowanie
14. PIF, CPNP i dane regulacyjne
15. Urządzenia, czyszczenia i kalibracje
16. Personel i uprawnienia
17. Niezgodności, CAPA i reklamacje
18. Wycofanie produktu
19. MRP, APS i kalkulacja kosztów
20. Audytowalność i bezpieczeństwo danych
21. Raporty i pulpity
22. Integracje
23. Minimalny zakres wdrożenia
24. Zakres docelowy
25. Kryteria odbioru systemu
26. Rekomendowana architektura modułowa
27. Źródła
1. Cel i zakres dokumentu
Celem dokumentu jest określenie wymagań dla programu wspierającego planowanie, realizację, kontrolę i dokumentowanie produkcji kosmetyków. System powinien zapewnić jednocześnie sprawne zarządzanie produkcją oraz dowody zgodności procesu z przyjętymi procedurami GMP.
Zakres obejmuje w szczególności receptury, partie surowców i wyrobów, magazyn, naważanie, produkcję masy kosmetycznej, konfekcjonowanie, kontrolę jakości, zwalnianie partii, identyfikowalność, dokumentację regulacyjną, utrzymanie urządzeń oraz raportowanie.
|
Najważniejsza zasada: System musi pozwalać odtworzyć pełną historię każdej partii: z czego powstała, według jakiej wersji receptury, na jakich urządzeniach, przez kogo, z jakimi wynikami badań i do jakich odbiorców została wysłana. |
2. Podstawy prawne i jakościowe
Projekt systemu powinien uwzględniać wymagania wynikające przede wszystkim z rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 dotyczącego produktów kosmetycznych. Rozporządzenie wymaga, aby wytwarzanie kosmetyków odbywało się zgodnie z dobrą praktyką produkcji oraz określa obowiązki dotyczące dokumentacji produktu, bezpieczeństwa, oznakowania i notyfikacji.
Dobra Praktyka Produkcji w branży kosmetycznej jest opisana w normie EN ISO 22716:2007. Norma obejmuje wytyczne dla produkcji, kontroli, magazynowania i wysyłki kosmetyków. System informatyczny nie jest samodzielnym dowodem zgodności, ale powinien wspierać zakład w tworzeniu wiarygodnych zapisów i egzekwowaniu procedur.
· Rozporządzenie (WE) nr 1223/2009 dotyczące produktów kosmetycznych.
· EN ISO 22716:2007 – Dobre Praktyki Produkcji kosmetyków.
· Wymagania dotyczące PIF, CPSR, CPNP, oznakowania i osoby odpowiedzialnej.
· Krajowe wymagania dotyczące wykazu zakładów wytwarzających produkty kosmetyczne.
· Wewnętrzne procedury jakościowe, instrukcje technologiczne i wymagania klientów.
3. Model systemu dla zakładu kosmetycznego
Rekomendowany system powinien łączyć funkcje kilku klas oprogramowania. Rozdzielenie tych obszarów na niezależne aplikacje bez spójnego modelu danych może prowadzić do utraty identyfikowalności i wielokrotnego przepisywania informacji.
|
Obszar |
Rola |
Przykładowe funkcje |
|
MRP |
Planowanie materiałowe |
Zapotrzebowanie na surowce, opakowania i etykiety |
|
MES |
Realizacja produkcji |
Naważanie, operacje, parametry, karta partii |
|
WMS |
Magazyn |
Partie, FEFO, lokalizacje, kwarantanna |
|
QMS |
Jakość |
Badania, specyfikacje, OOS, CAPA, zwalnianie |
|
Paperless |
Dokumentacja |
Elektroniczne instrukcje, zapisy i zatwierdzenia |
|
CMMS |
Urządzenia |
Mycia, kalibracje, przeglądy, awarie |
|
Traceability |
Identyfikowalność |
Genealogia partii i wycofanie produktu |
4. Kartoteki podstawowe
4.1. Kartoteka surowca
· nazwa handlowa, technologiczna i nazwa INCI;
· kod wewnętrzny, dostawca, producent i kraj pochodzenia;
· numer CAS/WE, jeśli jest stosowany;
· specyfikacja jakościowa, karta charakterystyki i certyfikat analizy;
· parametry fizykochemiczne oraz dopuszczalne zakresy;
· termin ważności i trwałość po otwarciu;
· warunki magazynowania i transportu;
· status alergenu, nanomateriału, substancji zapachowej lub aktywnej;
· jednostki miary, gęstość i przeliczniki;
· lista zatwierdzonych dostawców i dopuszczonych zamienników.
4.2. Kartoteka opakowania
· rodzaj i materiał opakowania;
· pojemność nominalna;
· dostawca i numer specyfikacji;
· wersja projektu graficznego;
· kod EAN;
· zgodność z produktem i badania kompatybilności;
· partia dostawy i status jakościowy;
· powiązanie z rynkiem, językiem i wariantem produktu.
4.3. Kartoteka produktu
· nazwa i wariant handlowy;
· osoba odpowiedzialna;
· receptura i aktualna wersja;
· specyfikacja produktu gotowego;
· opakowanie jednostkowe i zbiorcze;
· okres trwałości, PAO i warunki przechowywania;
· status PIF, CPSR i CPNP;
· wersja etykiety;
· kraje i kanały dystrybucji.
5. Receptury i wersjonowanie
Receptura powinna być kontrolowanym dokumentem technologicznym, a nie wyłącznie listą materiałową. System musi rozdzielać dane handlowe, ilościowe, technologiczne, jakościowe i regulacyjne.
· składniki i ich ilości lub udziały procentowe;
· kolejność dozowania;
· podział na fazy technologiczne;
· temperatury dodawania składników;
· czas i prędkość mieszania;
· parametry homogenizacji;
· wartość docelowa i tolerancje pH, lepkości, gęstości i temperatury;
· wymagany czas stabilizacji lub dojrzewania;
· spodziewane straty technologiczne;
· punkty kontrolne i wymagane badania;
· instrukcje bezpieczeństwa oraz wymagane środki ochrony;
· dopuszczone urządzenia i zakres wielkości partii.
|
Blokada krytyczna: Zmiana zatwierdzonej receptury nie może nadpisywać historii. Nowa wersja powinna przejść obieg zatwierdzenia i ocenę wpływu na CPSR, PIF, CPNP, etykietę, specyfikację oraz instrukcję produkcyjną. |
6. Skalowanie receptur i bilans masowy
System powinien przeliczać recepturę wzorcową na wielkość partii produkcyjnej, z zachowaniem zasad zaokrąglania, dokładności wag i ograniczeń urządzeń.
· minimalna i maksymalna pojemność użytkowa mieszalnika;
· dokładność i zakres wag;
· minimalna ilość dozowania;
· straty na rurociągach i w zbiornikach;
· ilość przeznaczona na próbki i badania;
· nadwyżka potrzebna do rozruchu linii konfekcjonującej;
· przeliczanie masy na objętość z użyciem gęstości;
· kontrola sumy procentów i zawartości substancji aktywnych.
Po zakończeniu partii program powinien wyliczać bilans: masa surowców pobranych, masa półproduktu, próbki, odpady, straty technologiczne, masa przekazana do konfekcjonowania i różnica niewyjaśniona. Przekroczenie tolerancji powinno blokować zamknięcie zlecenia.
7. Partie, traceability i genealogia
Każdy ruch materiału i każda operacja muszą być powiązane z numerem partii. System powinien zapewniać identyfikowalność w obu kierunkach.
· Trace backward: ustalenie wszystkich partii surowców, opakowań i etykiet wykorzystanych w partii produktu.
· Trace forward: ustalenie wszystkich partii produktów i klientów, do których trafiła wskazana partia surowca.
· Powiązanie partii masy kosmetycznej z jedną lub wieloma partiami konfekcjonowanymi.
· Powiązanie zwrotów, reklamacji i próbek archiwalnych z partią.
· Zapis operatorów, urządzeń, czasu i parametrów procesu.
|
Wymóg praktyczny: Raport genealogii partii powinien być możliwy do wygenerowania w ciągu kilku minut, bez ręcznego łączenia danych z wielu arkuszy. |
8. Magazyn surowców i opakowań
WMS powinien prowadzić zapas według partii, statusu jakościowego, terminu ważności i lokalizacji. Dla surowców i materiałów opakowaniowych należy stosować kontrolowane statusy.
· oczekuje na kontrolę;
· kwarantanna;
· dopuszczony;
· warunkowo dopuszczony;
· zablokowany;
· odrzucony;
· przeterminowany;
· wycofany lub przeznaczony do utylizacji.
Wydanie na produkcję powinno respektować FEFO, termin ważności, okres przydatności po otwarciu, status kontroli jakości i reguły rezerwacji dla konkretnego zlecenia.
9. Naważanie i dozowanie
Terminal naważania powinien prowadzić operatora krok po kroku i ograniczać ryzyko pomyłki materiałowej.
1. Logowanie lub identyfikacja operatora.
2. Wybór zlecenia i operacji.
3. Skanowanie kodu surowca i partii.
4. Sprawdzenie zgodności z recepturą, statusu jakościowego i terminu ważności.
5. Wyświetlenie wymaganej ilości i tolerancji.
6. Automatyczny lub ręczny odczyt wagi.
7. Blokada wyniku poza tolerancją albo zatwierdzone odstępstwo.
8. Wydruk etykiety pojemnika z nazwą, partią, masą i zleceniem.
9. Potwierdzenie wydania materiału do odpowiedniej operacji.
Dla składników krytycznych system powinien umożliwiać zasadę dwóch osób, potwierdzenie drugiego operatora albo dodatkową kontrolę laboratoryjną.
10. Realizacja produkcji MES
Elektroniczna karta partii powinna zastępować lub uzupełniać papierowy raport produkcyjny. Operator widzi wyłącznie aktualną, zatwierdzoną instrukcję.
· numer partii i zlecenia;
· wersja receptury;
· planowana i rzeczywista ilość;
· lista pobranych partii surowców;
· kolejne kroki procesu;
· czas rozpoczęcia i zakończenia operacji;
· temperatura, pH, lepkość, gęstość, obroty i czas mieszania;
· wyniki kontroli międzyoperacyjnej;
· przerwy, awarie i odstępstwa;
· operator i urządzenie;
· status wykonania i zatwierdzenia.
System powinien umożliwiać automatyczny odczyt danych z wag, czujników, PLC lub SCADA, ale także kontrolowane ręczne wprowadzanie wartości z podaniem użytkownika, czasu i powodu korekty.
11. Kontrola jakości QMS
11.1. Kontrola dostaw
· weryfikacja dokumentów dostawcy;
· pobranie i identyfikacja próbki;
· badania zgodne z planem kontroli;
· porównanie wyniku ze specyfikacją;
· decyzja: dopuszczenie, odrzucenie lub dopuszczenie warunkowe.
11.2. Kontrola międzyoperacyjna
· pH, lepkość, gęstość, temperatura;
· wygląd, barwa, zapach i jednorodność;
· kontrola po określonym czasie mieszania lub chłodzenia;
· automatyczna blokada dalszej operacji przy wyniku poza specyfikacją.
11.3. Kontrola produktu gotowego
· zgodność masy lub objętości nalewu;
· szczelność i zamknięcie;
· zgodność etykiety i nadruku numeru partii;
· wygląd opakowania;
· badania mikrobiologiczne i fizykochemiczne;
· pobranie próbki archiwalnej.
12. Zwolnienie partii
Partia powinna pozostawać w kwarantannie do momentu formalnego zwolnienia. System powinien zbudować listę kontrolną i nie pozwolić na sprzedaż lub wysyłkę przed spełnieniem wszystkich warunków.
· zakończenie wszystkich operacji produkcyjnych i konfekcjonowania;
· kompletne wyniki wymaganych badań;
· zgodność bilansu masowego;
· zamknięcie lub zatwierdzenie odstępstw;
· zgodność użytej receptury i etykiety;
· ważność kalibracji urządzeń użytych w procesie;
· kompletność elektronicznej dokumentacji partii;
· zatwierdzenie przez uprawnioną osobę jakościową.
|
Statusy zalecane: Produkcja w toku -> oczekuje na wyniki -> kwarantanna -> zwolniona / zablokowana / odrzucona. |
13. Konfekcjonowanie i etykietowanie
System powinien rozdzielać partię masy kosmetycznej od partii konfekcjonowanej. Ta sama masa może zostać rozlana do kilku wariantów opakowań lub dla kilku marek, przy zachowaniu pełnego powiązania genealogicznego.
· kontrola właściwego opakowania, zamknięcia i etykiety;
· line clearance przed rozpoczęciem serii;
· rejestracja partii materiałów opakowaniowych;
· kontrola masy lub objętości nalewu;
· rejestr braków, odpadów i poprawek;
· rozliczenie wydrukowanych, zużytych i zniszczonych etykiet;
· blokada wycofanej wersji etykiety;
· wydruk numeru partii i daty trwałości zgodnie z regułą produktu.
14. PIF, CPNP i dane regulacyjne
Program produkcyjny nie musi zastępować specjalistycznego systemu regulatory affairs ani portalu CPNP, ale powinien przechowywać statusy, wersje i odwołania do dokumentów, aby zapobiec produkcji lub zwolnieniu nieaktualnej konfiguracji produktu.
· osoba odpowiedzialna;
· status i lokalizacja PIF;
· wersja raportu bezpieczeństwa CPSR;
· opis metody wytwarzania i deklaracja zgodności z GMP;
· dowody deklarowanego działania;
· data i status notyfikacji CPNP;
· wersja składu zgłoszona w CPNP;
· informacja o nanomateriałach;
· kraje wprowadzenia produktu;
· wersje językowe etykiet;
· data przeglądu dokumentacji regulacyjnej.
|
Zasada kontrolna: Zmiana receptury, dostawcy krytycznego składnika, stężenia, zastosowania produktu lub etykiety powinna uruchamiać ocenę wpływu na PIF, CPSR i CPNP. |
15. Urządzenia, czyszczenia i kalibracje
Kartoteka urządzenia powinna obejmować mieszalniki, homogenizatory, zbiorniki, pompy, linie nalewające, wagi i urządzenia laboratoryjne.
· status: dostępne, w myciu, w przeglądzie, zablokowane;
· pojemność i ograniczenia technologiczne;
· dopuszczone grupy produktów;
· instrukcje mycia i dezynfekcji;
· historia poprzednio produkowanych partii;
· terminy przeglądów, wzorcowań i kalibracji;
· awarie, naprawy i działania korygujące;
· wyniki kontroli czystości i line clearance.
Urządzenie z nieważną kalibracją, niezamkniętym myciem lub aktywną blokadą nie powinno być możliwe do przypisania do nowego zlecenia.
16. Personel i uprawnienia
· szkolenia GMP i higieniczne;
· szkolenia stanowiskowe;
· uprawnienia do obsługi urządzeń;
· prawo do naważania składników krytycznych;
· prawo do wprowadzania lub zatwierdzania wyników badań;
· prawo do zatwierdzania receptur;
· prawo do zwalniania partii;
· terminy ważności szkoleń i potwierdzenie zapoznania z instrukcjami.
System powinien blokować wykonanie czynności przez użytkownika bez aktualnego szkolenia lub wymaganego poziomu uprawnień.
17. Niezgodności, CAPA i reklamacje
Każda niezgodność powinna być powiązana z partią, materiałem, urządzeniem, operacją i osobami uczestniczącymi w procesie.
· opis i klasyfikacja ryzyka;
· decyzja o blokadzie partii;
· działanie natychmiastowe;
· analiza przyczyny źródłowej;
· działanie korygujące i zapobiegawcze;
· osoba odpowiedzialna i termin;
· weryfikacja skuteczności;
· powiązanie z reklamacjami i podobnymi zdarzeniami.
Reklamacja powinna wskazywać numer partii, klienta, objaw, sposób użycia, próbkę reklamacyjną, wyniki analizy i decyzję dotyczącą pozostałych partii.
18. Wycofanie produktu
System powinien wspierać zarówno rzeczywiste wycofanie, jak i okresowe ćwiczenie skuteczności procedury wycofania.
· ilość wyprodukowana, zwolniona i pozostała w magazynie;
· lista odbiorców i dokumentów wysyłki;
· partie surowców oraz opakowań;
· inne produkty wykorzystujące wskazaną partię surowca;
· status kontaktu z klientami;
· ilość odzyskana i brakująca;
· sposób zagospodarowania zwrotów;
· chronologia decyzji i komunikacji.
19. MRP, APS i kalkulacja kosztów
19.1. Planowanie MRP
· zapotrzebowanie na surowce, opakowania, etykiety i kartony;
· status jakościowy zapasu;
· terminy ważności i FEFO;
· minimalne partie zakupowe i terminy dostaw;
· rezerwacje dla zleceń;
· czas kontroli jakości dostaw;
· zamienniki zatwierdzone dla receptury.
19.2. Harmonogramowanie APS
· pojemność mieszalników;
· czasy mycia i przezbrojenia;
· kolejność ograniczająca ryzyko zanieczyszczenia;
· dostępność laboratorium;
· czas stabilizacji półproduktu;
· dostępność linii konfekcjonującej i personelu;
· termin zwolnienia partii.
19.3. Koszt partii
· koszt rzeczywiście zużytych surowców;
· koszt opakowań i etykiet;
· robocizna i czas urządzeń;
· energia, mycie, badania i odpady;
· straty technologiczne;
· koszt jednostkowy opakowania i koszt partii;
· porównanie kosztu planowanego z rzeczywistym.
20. Audytowalność i bezpieczeństwo danych
System powinien posiadać pełny ślad audytowy dla danych mających wpływ na jakość, bezpieczeństwo i zgodność produktu.
· użytkownik, data i godzina operacji;
· wartość przed zmianą i po zmianie;
· powód korekty;
· zatwierdzenie drugiej osoby, jeśli wymagane;
· brak możliwości fizycznego usuwania zatwierdzonych zapisów;
· wersjonowanie dokumentów;
· role i uprawnienia według zasady najmniejszych uprawnień;
· kopie zapasowe, odtwarzanie i testy ciągłości działania;
· rejestrowanie nieudanych logowań i zmian konfiguracji.
|
Dobra praktyka: Zatwierdzona dokumentacja partii powinna być nieedytowalna. Korekty należy wprowadzać jako jawne, wersjonowane sprostowania z uzasadnieniem. |
21. Raporty i pulpity
· raport partii produkcyjnej;
· genealogia partii;
· bilans masowy;
· odchylenia naważania i dozowania;
· wyniki kontroli jakości i trendy parametrów;
· partie w kwarantannie;
· materiały z krótkim terminem ważności;
· surowce po otwarciu;
· status PIF/CPSR/CPNP;
· aktualność etykiet i receptur;
· niezgodności i CAPA;
· kalibracje i przeglądy;
· mycia urządzeń;
· reklamacje według produktu, partii i przyczyny;
· raport próbnego wycofania;
· wydajność produkcji, straty i OEE.
22. Integracje
· ERP i system sprzedażowo-księgowy;
· WMS i terminale mobilne;
· wagi laboratoryjne i produkcyjne;
· drukarki etykiet i system kodów kreskowych/QR;
· PLC, SCADA i czujniki procesu;
· urządzenia laboratoryjne;
· system dokumentowego obiegu PIF i CPSR;
· CMMS;
· platformy dostawców i klientów produkcji kontraktowej;
· narzędzia raportowe i hurtownia danych.
Integracje powinny posiadać mechanizmy walidacji, kolejki błędów, ponowienia transmisji i widoczny status synchronizacji. Brak odpowiedzi z systemu zewnętrznego nie może prowadzić do cichej utraty danych.
23. Minimalny zakres wdrożenia
10. Wersjonowane receptury i instrukcje technologiczne.
11. Kartoteki surowców, opakowań i produktów.
12. Ewidencja partii, terminów i statusów jakościowych.
13. Przyjęcie dostawy oraz kontrola jakości surowca.
14. Naważanie ze skanowaniem materiału i partii.
15. Elektroniczna karta realizacji partii.
16. Kontrola parametrów procesu.
17. Kontrola jakości półproduktu i produktu gotowego.
18. Kwarantanna i formalne zwolnienie partii.
19. Genealogia partii w obu kierunkach.
20. Wersjonowanie etykiet.
21. Niezgodności i podstawowe CAPA.
22. Raport wycofania produktu.
23. Ślad audytowy i uprawnienia użytkowników.
24. Zakres docelowy
· zaawansowane APS z macierzą myć i przezbrojeń;
· automatyczny odczyt wag i parametrów z PLC/SCADA;
· WMS z terminalami i obsługą FEFO;
· pełny QMS: OOS, CAPA, reklamacje, audyty i dostawcy;
· CMMS z kalibracjami, przeglądami i częściami zamiennymi;
· zarządzanie PIF, CPSR i CPNP lub integracja z systemem regulacyjnym;
· elektroniczne podpisy i zatwierdzenia;
· portal dla klientów private label;
· statystyczna analiza parametrów jakościowych;
· OEE, analiza strat i koszt rzeczywisty partii;
· pełna produkcja bezpapierowa.
25. Kryteria odbioru systemu
|
Obszar |
Przykładowe kryterium odbioru |
|
Traceability |
Dla wskazanej partii produktu system pokazuje wszystkie partie surowców, opakowań, operacje i odbiorców. |
|
Blokady jakościowe |
Materiał w kwarantannie lub odrzucony nie może zostać wydany na produkcję. |
|
Wersjonowanie |
Zlecenie zachowuje recepturę i instrukcję obowiązującą w chwili realizacji. |
|
Naważanie |
Skan niewłaściwego materiału lub partii powoduje czytelny komunikat i blokadę. |
|
Zwolnienie |
Partia nie może być wysłana bez wymaganych badań i decyzji uprawnionej osoby. |
|
Audyt |
Każda korekta wyniku lub parametru pozostawia historię przed/po, użytkownika i przyczynę. |
|
Wycofanie |
System generuje listę klientów i dokumentów wysyłki dla partii w akceptowalnym czasie. |
|
Odporność integracji |
Błędy przesyłu są widoczne, możliwe do ponowienia i nie powodują utraty zapisów. |
26. Rekomendowana architektura modułowa
|
Moduł |
Zakres |
Priorytet |
|
Technologia |
Receptury, fazy, instrukcje, wersje |
Krytyczny |
|
MRP |
Materiały, rezerwacje i zakupy |
Wysoki |
|
MES |
Naważanie, operacje, parametry i karta partii |
Krytyczny |
|
WMS |
Partie, FEFO, kwarantanna i lokalizacje |
Krytyczny |
|
QMS |
Badania, OOS, CAPA, zwolnienie |
Krytyczny |
|
Paperless |
Dokumenty i zatwierdzenia |
Wysoki |
|
Traceability |
Genealogia i wycofanie |
Krytyczny |
|
CMMS |
Mycia, kalibracje, awarie |
Wysoki |
|
APS |
Harmonogram zasobów i przezbrojeń |
Średni/Wysoki |
|
Regulatory |
PIF, CPSR, CPNP i etykiety |
Wysoki |
|
Podsumowanie: Dla producenta kosmetyków program produkcyjny powinien być przede wszystkim systemem kontroli procesu i dowodów jakościowych. Samo planowanie materiałów nie wystarcza. Kluczowe są: wersjonowana receptura, partie, naważanie, karta partii, kontrola jakości, zwolnienie, traceability, etykiety oraz niezmienny ślad audytowy. |
27. Źródła
· Rozporządzenie (WE) nr 1223/2009 dotyczące produktów kosmetycznych – wersja skonsolidowana, EUR-Lex
· Główny Inspektorat Sanitarny – Wytwarzanie produktów kosmetycznych i GMP
· ISO 22716:2007 – Cosmetics – Good Manufacturing Practices
· Komisja Europejska – Cosmetic Product Notification Portal (CPNP)
· Komisja Europejska – baza składników kosmetycznych CosIng
Stan opracowania: 15 czerwca 2026 r. Przed wdrożeniem należy zweryfikować aktualność przepisów, zakres działalności zakładu oraz klasyfikację konkretnych produktów.